Lubelskie Kancelarie

Adwokat i radca prawny, praktyka w Lublinie - ul. Chopina 5/1 (parter)

Kancelaria Adwokacka Dorota Janowska-Kunicka
Kancelaria Radcy Prawnego Aleksander Kunicki

Porady prawne w Lublinie - w szczególności : prawo rodzinne, spadkowe, pracy i prawa konsumentów
O NASOFERTABLOG O PRAWIEKONTAKT
KONSUMENCI
Umowy Cywilne

LUBELSKIE KANCELARIE
usługi pomocy prawnej
Lublin ul. Chopina 5/1

Kontakt z prawnikiem:
tel. 503-62-35-46

Umowy cywilne

Kancelaria zapewnia kompleksową pomoc w zakresie prawa umów, co obejmuje w szczególności opracowywanie i opiniowanie projektów takich umów, jak również ich następczą wykładnię oraz realizację. Analiza umowy przez prawnika jeszcze przed jej podpisaniem to najlepszy sposób na zabezpieczenie interesów Klienta - obiektywna informacja o pułapkach umownych pozwoli uniknąć sformułowania treści umowy w sposób naruszający interesy jednej ze stron. Pomoc adwokata lub radcy prawnego zwiększy także szansę na sukces sprawy sądowej, której oś sporu wynika ze stosunków zobowiązaniowych.

Najważniejsze zagadnienia tej materii sprowadzają się do problematyki:

  • zawierania umów (sposób zawarcia umowy, forma czynności prawnych)
  • uchylenia się od skutków zawartych umów (błąd, groźba, umowa pozorna, wyzysk)
  • instytucji umowy przedwstępnej i przyrzeczonej
  • kar umownych, odszkodowania z tytułu niewykonania umów
  • umowy z warunkiem, zaliczką, zadatkiem, zabezpieczeń umowy
  • wypowiadania i odstąpienia od umowy
  • wzorców umownych, klauzul niedozwolonych, praw konsumentów
  • uprawnień z rękojmi i gwarancji
  • sądowej zmiany lub waloryzacji treści umowy w przypadku zmiany stosunków
Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel. Dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Wierzyciel może żądać osobistego świadczenia dłużnika tylko wtedy, gdy to wynika z treści czynności prawnej, z ustawy albo z właściwości świadczenia. Jeżeli wierzytelność pieniężna jest wymagalna, wierzyciel nie może odmówić przyjęcia świadczenia od osoby trzeciej, chociażby działała bez wiedzy dłużnika. Jeżeli dłużnik jest zobowiązany do świadczenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a jakość rzeczy nie jest oznaczona przez właściwe przepisy lub przez czynność prawną ani nie wynika z okoliczności, dłużnik powinien świadczyć rzeczy średniej jakości. Jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidywały przy zawarciu umowy, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, oznaczyć sposób wykonania zobowiązania, wysokość świadczenia lub nawet orzec o rozwiązaniu umowy. Rozwiązując umowę sąd może w miarę potrzeby orzec o rozliczeniach stron, kierując się zasadami określonymi w zdaniu poprzedzającym. Jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej. Wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna stanowi inaczej. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia, w którym zapłata jest dokonana. Jeżeli przedmiotem zobowiązania od chwili jego powstania jest suma pieniężna, spełnienie świadczenia następuje przez zapłatę sumy nominalnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Strony mogą zastrzec w umowie, że wysokość świadczenia pieniężnego zostanie ustalona według innego niż pieniądz miernika wartości. W razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, zmienić wysokość lub sposób spełnienia świadczenia pieniężnego, chociażby były ustalone w orzeczeniu lub umowie. Z żądaniem zmiany wysokości lub sposobu spełnienia świadczenia pieniężnego nie może wystąpić strona prowadząca przedsiębiorstwo, jeżeli świadczenie pozostaje w związku z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa. Przepisy § 2 i 3 nie uchybiają przepisom regulującym wysokość cen i innych świadczeń pieniężnych.